czekając na..

@ nie ma.. Nie wiem co o tym myśleć, dzić 31dc. Rzadko mi się tak spóźnia.. Brzuch pobolewa, piersi delikatnie też, nic poza tym. Poczekam jeszcze trochę, nie będę się denerwować. I tak wiem, jestem pewna, że wredna @ nadejdzie.
 Wczoraj dzwoniła do mnie przyjaciółka, żeby pożalić się na swojego chłopaka.. Jest w 8miesiącu ciąży, w kwietniu rodzi, to jej drugie dziecko, nie planowane.. Obie ciąże były nieplanowane, z zaskoczenia. I znów nachodzi mnie myśl, jakie to niesprawiedliwe.. Ona nie chciała, nie zależało jej, nie starała się w ogóle, nie brała witamin, kw. foliowego i nie dbała specjalnie o zdrowie a ma (no już prawie) dwójkę zdrowych dzieciaczków. Kocham ją jak siostrę i dobrze jej życzę, ale pytam dlaczego ja tak nie mogę? Dlaczego ona ma to czego ja tak pragnę?? I to bez żadnego wysiłku..
 Tak samo jak moja młoda kuzynka 21 lat- dwuletnie dziecko. Jak zaszła w ciąże nie miała jeszcze skończonej szkoły, 2 lata do matury jej brakowały, wielka afera na całą rodzinę, wstyd, łzy itd. Na poczatku tragedia, bo rzuciła szkołe, wzięła szybki ślub, a teraz wszyscy szczęśliwi, bo Mała taka słodka i kochana.. E. siedzi teraz stale w domu i zajmuje się dzieckiem i mężem.. Zero wykształcenia, ambicji, perspektyw, planów na przyszłość, żyje chwilą i narzeka stale, że kasy mało, bo "dziecko kosztuje". No cóż trzeba było się wcześniej zastanowić.. I to jest kolejny przykład jak innym to łatwo przychodzi.. Nie chcą, a mają.. A takich przykładów jest więcej, całe mnóstwo. Nie mówię, że im zazdroszczę, bo nie chciałabym być na ich miejscu- ani przyjaciółki, ani kuzynki. Nie mają łatwo, problemy z finansami i z facetem, który nie jest aniołkiem (to moja friend). Ja mam przynajmniej kochanego męża, który o mnie dba, kocha mnie i rozpieszcza :) Ufam mu i jestem go pewna, nigdy mnie nie zawiódł. Nie zamieniłabym Go na nikogo innego i jestem z nim szczęśliwa. Mamy siebie i to nam na razie wystarcza.
 Miłych Walentynek wszystkim życzę :)