O moim niejadku i wczesnym wstawaniu..

 Jak wiecie temat spania i jedzenia to u nas temat rzeka, bo pisałam już o tym nie raz.. I problem powraca jak bumerang. Po chwilowym spokoju i w nocy i z jedzeniem, znowu mamy "przygody".

 Junior od początku był niejadkiem- karmienie piersią nam się nie udało i szybko się poddałam bez żalu zresztą, bo nigdy jakoś o tym nie marzyłam. Może za słabo się starałam i za szybko poddałam, ale pokarmu miałam mało, Młody się nie najadał i wrzeszczał całymi dniami i dopiero po butli z mm zasypiał na dłużej. Ale też jakoś nie widziałam sensu w karmieniu go na siłe piersią, nie czułam takiej potrzeby ani nie wierzę w "magiczną" moc mleka matki, bo jakoś dzieci moich koleżanek, które były karmione piersią ponad rok, a nawet dwa lata chorują tak samo jak te dzieci, które były karmione mm jak mój Junior. Moja przyjaciółka karmiła obu synów po prawie 2lata piersią i nie są oni okazami zdrowia- jeden ma astmę i alergię, a drugi (chodzi z Juniorem do p-kola) choruje dość często, na pewno częściej niż mój syn. Tak samo córka koleżanki karmiona bardzo długo piersią, a co chwile ma zapalenie oskrzeli czy krtani, więc gdzie te cudowne przeciwciała płynące z mlekiem matki? Mój Synal (odpukać) jakoś często nie choruje i na nic poważnego, oby tak dalej! Dlatego jakoś nie żałuję, że go piersią nie karmiłam.

 Mleczko (Bebilon) mój Syn uwielbia nadal i dostaje do dziś, choć już tylko 2razy dziennie, ale nie tyle co kiedyś i jest ono mieszane z mlekiem krowim pół/pół. Oszukujemy trochę syna ;-) Niedługo chcę całkiem zrezygnować z mm, bo ile można? Myślę, że nadszedł ten czas, ale obawiam się, że zwykłego mleka nie będzie chciał pić i zrezygnuje całkiem z mleczka. No cóż nie będę płakać, jest już dużym chłopcem. Natomiast problem jest taki, że Junior nie lubi nabiału- ani serów ani twarożku ani kakao. Jedynie co zje to jogurt owocowy. Trochę mało tego nabiału w jego diecie :( W ogóle jest strasznym uparciuchem i wieeeelu rzeczy nadal nie lubi i nie chce nawet spróbować. Nie zje na przykład chleba- zwykła kanapka to nie dla niego jedzenie. Obojętnie z czym mu się zaproponuje czy zrobi, on nie ruszy. Tak samo większość warzyw, zup. Przestał jeść też jajka, które do niedawna uwielbiał i naleśniki. Jego menu jest ubogie: rosół i makaron we wszelkiej postaci- spaghetti na przykład bardzo chętnie zje. Sucha bułka, jogurty, owoce, mięso (kotlet z kurczaka, klopsiki, pałka pieczona) i kabanosy- to od miesiąca jego wielka miłość ;) Mógłby je jeść na okrągło na śniadanie i kolacje, codziennie. Posmakował raz i się zaczęło, teraz codziennie kupuję mu kabanoski.. To tyle nic więcej nie lubi. Naprawdę nie wiem jak go przekonać i namówić na coś innego, nowego. W p-kolu jest masakra, bo prawie nic nie je- śniadań zero, obiad poskubie i jedynie podwieczorki zjada, bo są najczęściej owoce lub galaretka z owocami i ciasteczka lub jogurt.

 A ze spaniem to wygląda tak, że jeszcze zanim Junior dostał nowe łóżko (jakiś miesiąc temu) zaczął nam się budzić wcześnie- ok. 6,30. Już kilka razy tak się zdarzyło kiedyś, że miał takie okresy przejściowe i potem wszystko wracało do normy. A norma to u mojego Syna spanie od 20.0-8,0 (z pobudką na mleko ok. 6,0) Wkurzała mnie ta pobudka nad ranem, ale potem można było dospać zwłaszcza w weekend. Bo w tygodniu wstawałam o 7,0 i mogłam w spokoju umyć się, ubrać, zrobić lekki makijaż i dopiero wtedy budziłam Syna, który z wielkim trudem wstawał o 7,30  i wtedy szybkie ubieranie, mycie zębów i biegiem do p-kola. Ale tak było ok. Teraz natomiast Junior budzi się ok 6,0 codziennie także w weekendy, więc czy chcemy czy nie wstajemy bardzo wcześnie albo najczęściej dzień zaczynamy od bajek w łóżku, bo niestety nie mam ani ochoty ani siły zwlec się z łóżka i biegać po domu od 6,0 rano... Zresztą po co?! Jestem na to zła, że Juniorowi się znowu coś "przestawiło" i budzi się tak wcześnie. Myślałam, ze to chwilowe, ale niestety. Nie ma już prawie pobudek w nocy (choć jeszcze czasem się zdarzy, że budzi mnie o 1,0 bo chce mu się pić) ale najczęściej przesypia całe noce. Zasypia nadal sam bez problemu zaraz po kąpieli o 20,0, ale wstaje tak wcześnie :-( Dlaczego?? Nigdy tak nie było, mój Syn zawsze był śpiochem, co mnie bardzo cieszyło, a teraz takie coś.. Bałam się, że jak zacznie spać w normalnym łóżku to zacznie przychodzić do nas w nocy i z nami spać, ale nic takiego się jeszcze nie zdarzyło. Za to mamy te wczesne pobudki, jak dla mnie baaaardzo wczesne, bo nie lubię wstawać o 6,0 skoro nie ma takiej potrzeby. Wiem, że są dzieci, które wstają jeszcze wcześniej, ale to mnie nie pociesza. Mam jeszcze małą nadzieję, że jeszcze mu się odmieni i znów zacznie wstawać o 7,30- było by super.

 Czujecie już wiosnę? Bo ja tylko chwilami, gdy wyjdzie słońce, ale niestety nie trwa to długo i więcej u nas szarych chmur niż pięknego nieba i słońca :-( Ale żeby poprawić sobie humor poszłam wczoraj do mojej fryzjerki, która podcięła mi zniszczone końcówki i zmieniła kolor włosów, robiąc mi jasne refleksy na moich ciemnych, brązowych włosach. Siedziałam u niej prawie 3godz, ale warto było, bo bardzo mi się podoba efekt końcowy. Mężowi też się podoba i każdy, kto mnie widział stwierdził, że różnica jest, wiec git. Mam o wiele jaśniejsze włosy dzięki tym pasemkom i następnym razem myślę, że jeszcze je rozjaśnimy trochę :-) Potrzebowałam jakiejś zmiany na wiosnę, której nie mogę się już doczekać..