8 tydzień

 Dziękuję za gratulacje i trzymanie kciuków- na pewno się przydadzą. Ostatnio się pomyliłam, bo gin orzekła, że to 7tydzień, czyli dziś zaczyna się ósmy. Niby wszystko było ok, ale nie założyła mi karty ciąży, dziwne.. Może jeszcze za wcześnie. Wiem, ze jeszcze wiele może się wydarzyć. Boję się cieszyć, nie robię żadnych planów, nikomu nic nie mówię. Chciałabym, żeby już minęły te prawie 3 tyg. do wizyty i żebym znowu usłyszała dobre wieści. Niech ten czas szybciej leci! Nie mogę doczekać się następnej wizyty! Nie ma godziny, żebym nie pomyślała czy wszystko ok?

 Jeśli chodzi o samopoczucie to prawie bez zmian. Jestem trochę bardziej zmęczona niż zwykle, mdli mnie delikatnie, ale tylko wieczorami. Mam mniejszy apetyt, ssie mnie w żołądku, ale jeść mi sie nie chce za bardzo. Schudłam już 1kg. Także jakoś lajtowo na razie przebiega ta moja ciąża ;) Piersi bolą, ale poza tym ok. Na blogach naczytałam się i słyszałam od moich koleżanek, że mniej więcej od 6 tyg. były strasznie senne i wciąż zmęczone, wymiotowały, kręciło im się w głowie i źle się czuły ogólnie, a u mnie luzik.. Czasami mnie to zastanawia i martwi. Wiem, że za dużo się martwię, ale nie potrafię inaczej. Taka już jestem. Tyle się naczytałam o poronieniach itp. :/ I po prostu nie mogę uwierzyć, że spotkało mnie takie szczęście, że się udało! Że tak po prostu zaszłam w ciąże bez żadnych badań i leków, choć przez rok się nie udawało.. Cały rok na to czekaliśmy, równo rok.. To był mój 12cykl starań, czy to nie jest niesamowite? A teraz czekam nadal, czekam na to co się wydarzy, jak zakończy się ta historia..?