O spaniu

 Wreszcie po kilku dniach chłodnych i deszczowych od wczoraj wróciło do nas słońce i piękna pogoda. To lubię. Znowu możemy wychodzić na spacery i spędzać dużo czasu na dworze. Junior jest z tego powodu bardzo szczęśliwy. Jako, że dziś święto, tatuś ma wolne i cały dzień jest z nami :) Już zaliczyli z Synciem godzinę na rowerku, teraz Młody śpi, a jak się obudzi jedziemy na działkę :) Będzie grill i inne atrakcje ;) Junior może znów poszaleć w piachu i na swojej zjeżdżalni. Jutro natomiast przyjeżdża do nas moja Siostra już rano i zostaje z nami cały dzień, bo ma wolne :) Mój mąż niestety nie ma tak dobrze i idzie do pracy.. Ale będzie Sister, więc będziemy mieli towarzystwo i na pewno będzie fajnie. Planujemy wyskoczyć na jakieś zakupy ciuchowe, bo lato zbliża się wielkimi krokami i przydałoby się kupić sobie coś nowego (i ładnego) ;)

 Ostatnio noce mamy kiepskie, bo Junior budzi się co dzień ok. 3-ciej i trudno go uspać, czasem trwa to pół godziny nawet. Płacze, wierci się, nie może zasnąć, a my biegamy do niego na zmianę jak zombie w pół-śnie. A rano po takiej akcji jestem nieprzytomna i trudno wstać o 7-mej i być w dobrym humorze. Syn najczęściej wstaje teraz właśnie o 7-mej albo i wcześniej. Wczoraj obudził się o 6,30, domagał się mleka i nie chciał już zasnąć, a dziś o 6,0, ale zasnął sam po mleku i spał do 7,30. Wow sukces! Spać chodzi jak wcześniej- kąpiel o 20.0, a około 21,0 zasypia, a wstaje o 7,0, a nie jak wcześniej (jeszcze bardzo niedawno) o 8,0 lub 8,30. Nie wiem co mu się poprzestawiało. W dzień śpi bardzo różnie. Zasypia zawsze po obiedzie o 13,30- 13,40 i czasem śpi 2 godz. czasem 2 i pół, a czasami tylko półtora.. Dziwne nie wiem od czego to zależy.
 Szczebelków z łóżeczka mu jeszcze nie wyjmowaliśmy, bo nie ma takiej potrzeby. Młody nie wychodzi sam, nie próbuje, nie wyskakuje itd ;) Jak się obudzi, leży i woła mnie aż przyjdę po Niego. Jak się bawi i kula w łóżeczku i mu się znudzi to też mnie woła. Odkąd skończył pół roku śpi sam w swoim pokoju i nie ma żadnego problemu. On ma spokój i ciszę, a my mamy sypialnie dla siebie- tak nam pasuje. Możemy swobodnie rozmawiać, włączyć tv lub radio i posłuchać muzyki, bez obawy, że go obudzimy. Taki układ u nas się sprawdza. Junior od urodzenia nie przespał ani jednej nocy w naszym łóżku i nie wyobrażam sobie spać z nim całą noc. Nie wyspałabym się, budziłabym się po 100razy , bo każde jego sapnięcie czy kręcenie (a rzuca się on strasznie jak śpi na wszystkie strony) i On też na pewno budziłby się często w nocy. Już nie mówiąc o tym, że nie mielibyśmy z mężem nawet chwili dla siebie- tylko dla siebie bez dziecka. Nasza sypialnia jest naszą oazą spokoju po całym męczącym dniu. Pamiętam te początki- pierwsze miesiące, gdy Junior spał z nami w pokoju- masakra. Każde jego wiercenie, jęknięcie, szelest kołderki mnie budził. On popłakał chwile przez sen i sam się uspokajał, a ja już byłam obudzona i nie mogłam potem długo zasnąć. Koszmar i nie chciałbym tak więcej.

 Jeśli chodzi o nocnik to na razie postępów brak :( Nocnik stoi w łazience, Junior w niego włazi nogami, siada w ubraniu, wrzuca do niego różne rzeczy, ale zrobić na nim to co trzeba to niekoniecznie.. Tłumacze mu, sadzam go, ale on ucieka i udaje, że nie wie o co chodzi. Chyba na niego za wcześnie, czułam, że będzie ciężko i że nie uda się tak szybko go nauczyć korzystania z nocnika. No cóż długa droga przed nami, trzeba próbować, czekać cierpliwie na efekty i nie poddawać się. Kiedyś przecież musi się nauczyć..